Indian Girls

Artikel uit de IMCN Smoke Signals Herfsteditie ’2016

Kim Kroeze.

We hebben een afspraak geregeld bij Henny en Jeanny Kroeze thuis in het Twentse Zenderen. Onderwerp van gesprek is de 26-jarige dochter Kim die haar “mannetje” staat in de Wall of Death van de familie Kroeze. Kim laat nog even op zich wachten want de brug stond open, ze woont tegenwoordig namelijk op Texel waar haar vriend al woonde.

Henny heeft zo ongeveer haar hele geschiedenis al verteld als ze komt binnenwandelen, en zo gaat het eigenlijk de hele middag. Oh ja jullie komen voor Kim, nou vraag maar! Om even later weer het gesprek over te nemen, dat er daadwerkelijk zich zo nog een paar keer. Naast olie zit er een flink portie enthousiasme en passie in Henny’s bloed. Kim heeft het motor-bloed dan ook niet van een vreemde.

Opa Tonnie vormde in de jaren 50 het stuntteam de Motor-Kozakken samen met zijn familie. Het team bestond verder uit Bart, Sjors, Jack, Jan, Harry en zijn dochters Thea en Ria. Kort na de oorlog was er nog niet zoveel vermaak en de familie Kroeze was zeer succesvol met haar stunts die ze vaak uitvoerden in een hobbelig weiland.

Ze hadden circa twintig acts zoals bok-springen, carrousel rijden, levende piramide, doodensprong, zijspanwiel wisselen onder het rijden enzovoort, google maar eens op motör-Kozakken en bekijk het filmpje. Henny stond als jong kereltje aan de benzinepomp bij ome Harry die maar liefst acht Indians had. Uit de nalatenschap van de familie kocht Henny een aantal motoren waaronder een paar Indians die nog steeds in zijn bezit zijn, niet wetende dat hij later deze Indians goed kon gebruiken in de steile wand, want dit interesse kwam pas veel later.

Na zijn speedway carrière kon hij zijn vrije leventje maar moeilijk opgeven en na wat omzwervingen reed hij voor het eerst in de steile wand van Max Middelbosch op de kermis van 1996 in Tubbergen. Dat was het wat hij wilde en een jaar later kocht hij een veertig jaar oude steile wand in Frankrijk die hij op zijn verjaardag in bezit mocht nemen.

Het mooiste verjaardagscadeau dat ik ooit kreeg, zo verteld hij. Met elf keer vallen en opstaan kreeg hij het rijden onder de knie. Na de vierde val besloot hij om maar eens wat bescherming aan te trekken en op te zetten, na verschillende lichamelijke ongemakjes. Adrenaline dat is waar de Kroeze’s aan verslaafd zijn, want dat er is nog steeds als ze door de wand scheuren.

Zoon Kenny reed ook tien jaar in de ton, maar nadat hij kinderen kreeg ging de knop om en was het gebeurd met de steile wand voor hem, tot opluchting van moeder Jeanny. Het gezin Kroeze bestaat verder nog uit Zus Faye en tweelingzus Candy die het nog niet hebben aangedurfd in de wand.

Tijdens de vehikel beurs bij de veemarkthallen in Utrecht was het Kim die op haar 19e uit eigen beweging de ton in ging, vader stond op dat moment buiten de ton en had niet in de gaten wat er zich in de ton afspeelde. Op een gegeven moment klonk er luid gejoel vanuit het publiek en dat bleek voor Kim te zijn tot grote ontzetting van Henny.

Dit was niet de manier zoals hij het gewild had, een collega stuntman gooide Kim voor de leeuwen, want dat was de manier zoals hij het geleerd had en prompt viel Kim met de Tomos brommer vijf meter naar beneden. Henny had het met schade en schande geleerd en zo zou hij het niemand willen leren. Het favoriete citaat van Kim is: “Pijn is tijdelijk, opgeven is voor altijd.” Voor Kim was het daarom nog niet genoeg en ze besloot in de leer te gaan bij de Engelsman Ken Fox die haar een prima opleiding gaf.

Tijdens de Centennial Classic TT in Assen lukte het haar op haar 20e om op een correcte manier haar 1e show te draaien. Het leerproces heeft twee jaar geduurd en het lukte haar om voor het eerst met losse handen te rijden op haar blauwe 1923 Scout van opa Tonny die al 90 jaar in familiebezit is.

Op de Indian van Jagath, de donkere stuntman, ging het nog veel makkelijker dan op zo’n licht brommertje. Jagath had een hele goede stuntmotor die vlijmscherp stuurde en dat blijkt voornamelijk aan de bandenkeuze te liggen. Het rijden in de wand kun je het best leren door per uur 10 minuten over het schuine gedeelte te rijden om de duizeligheid te overwinnen zo verteld ze.

Als je dat onder de knie hebt volgt de steile wand op lage hoogte, op grotere hoogte, zigzagend, met losse handen en steeds een stapje verder. Van groot belang is verder de snelheid die je aanhoudt, te langzaam gaan spreekt voor zich maar te snel gaan betekent te veel deining in de wanden waardoor je jezelf inhaalt en geen idee meer hebt waar je bevind, waardoor je onherroepelijk te aarde zult gaan.

De volgende uitdagingen zijn Jeroen op het stuur in de ton en links gaan staan met twee benen op de voetplank terwijl de motor door de steile wand rijdt. De rollenbank beheerst ze natuurlijk ook en dat is niet zo makkelijk als het lijkt, het is net of je op glas rijdt zo verteld ze.

Maar als je dat onder de knie krijgt dan kun je in principe ook in de steile wand rijden moeten we geloven. Het is nog een hele toer om de rollenbank op de motor af te stellen, of andersom. Zo zijn de onderste framebuizen gevuld met 40 kg lood om het zwaartepunt zo laag mogelijk te krijgen. De positie van de voorste rol is ook van groot belang.

Nadat Jagath voor zichzelf begon met een steile wand in Duitsland moest ze alleen verder met vader Henny en werd het rijden in de wand een familie-aangelegenheid. Ze ontwikkelde zich gestaag en vader en dochter zijn nu graag gezien met de wand.

Menig stoere motorkerlers zijn behoorlijk onder de indruk van haar en dat maakt het stuntbedrijf van de Kroeze’s zo succesvol heden ten dage. Henny verteld; ik ben niet rijk maar zo voel ik me wel. Het is keihard werken, zo kost het opbouwen van het geheel met 6 man 8 uur werk en dat was deze zomer een keer voor niets toen de burgemeester van Nijmegen tijdens de vierdaagse het niet aandurfde om een vergunning af te geven gezien de gebeurtenissen in Haaksbergen met de monstertruck, dit tot grote ergernis van de Kroeze’s.

Moeder Jeanny die gek is op Engels series voert de boekhouding en alle sores er omheen. Deze winter wordt Henny’s carrière op papier gezet en zal er een boek verschijnen waar Kim zeker in voor zal komen.

De droom van Henny is om voor alle kinderen een Scoutje klaar te maken en gezamenlijk op reis te gaan. Kim heeft een MBO studie sport en bewegen gevolgd. Na een paar jaars Aruba in de horeca is ze per 1 september begonnen in het Boutique hotel op Texel, een combinatie van hotel en sportgelegenheid waar ze een veelzijdige baan heeft gevonden.

Dat scheelt heel wat reisuren als ze de wand moet berijden nu ze wat dichter bij huis woont. Als ze een beetje gesteld is wil ze zich nog eens een café racer aanschaffen, maar of ze daar op een normale manier mee rond rijdt is nog maar de vraag.